ΓΡΑΠΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ
(ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ Εβρ. ια΄ 9-10, 32-40)
19-12-2021
Η Σάρκωση του Θεανθρώπου, αγαπητοί αδελφοί, πέρα από το μυστήριο της ορατής παρουσίας της θείας αγάπης, στον ταλαιπωρημένο κόσμο, έρχεται, με μία συγκλονιστική βίωση της ελευθερίας στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού, να μας αποκαλύψει την κίνηση του Σαρκωθέντος Λόγου να εξαγιάσει και να θεώσει τον άνθρωπο, αλλά και να ανακαινίσει ολόκληρη τη δημιουργία.
Ήλθε ο Θεός στον κόσμο σε μία κρίσιμη και οριακή στιγμή. Όταν ο άνθρωπος παρασυρμένος από τις διάφορες δυνάμεις, που εφιαλτικά λειτουργούσαν μέσα του, από την σημαδιακή και συγκλονιστική ώρα της ανταρσίας στον «παράδεισο τῆς τρυφῆς», είχε ήδη παρασυρθεί στα δόκανα του αντίθεου παραλογισμού. Πονούσε ο άνθρωπος από τις διαλυτικές αυτές δυνάμεις και υπέφερε ηθικά και πνευματικά.
Η περίοδος της αναμονής του Μεσσία για τους πιστούς της Π. Διαθήκης ήταν περίοδος δοκιμασιών και πόνου. Βασικό χαρακτηριστικό όλων των προ Χριστού δικαίων και ευσεβών ανθρώπων ήταν ο διωγμός και το μαρτύριο, «Μαρτυρηθέντες διά τῆς πίστεως». Ο Χριστός ήλθε, αφού οι πιστοί άνθρωποι πόνε-σαν πολύ.
Η ζωή μας εξακολουθεί να είναι μία αναμονή του Χριστού και μετά τη Γέννησή Του. Μία ετήσια αναμονή της επετείου της Γεννήσεώς Του και μία ισόβια αναμονή του ερχομένου Ιησού Χριστού. Και σήμερα για μας αυτή η προσμονή είναι περίοδος πόνου και δοκιμασιών. Έτσι και η δική μας ζωή είναι μία ενατένιση του Χριστού με πίστη. Ο πόνος του κάθε ανθρώπου θα φέρει τη χαρά!
Αναμένει ο κόσμος με θαυμαστή ένταση την παρουσία Εκείνου που θα αντιστρέψει την άστατη ροή της ιστορίας. Έτσι ο κόσμος απέκτησε την δυνατότητα να ξαναγίνει κόσμος· δηλαδή στολίδι ατίμητο και θαυμαστό όπως βγήκε από τα χέρια του Θεού. Η κτίση τώρα «ἐλευθερωθήσεται ἀπό τῆς δουλείας τῆς φθορᾶς εἰς τήν ἐλευθερίαν τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ» (Ρωμ. 8, 19-23).
Η Σάρκωση του Χριστού ανθίζει το χαμόγελο στη δημιουργία. Ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος λέει: «Με την σάρκα Του μπῆκε στόν κόσμο για να ἀναπλάσσει τόν Ἀδάμ και ὅλη την δημιουργία». Δεν είναι απλή κίνηση του Χριστού η Σάρκωση. Είναι έκφραση αγωνίας και αγάπης του Δημιουργού για τα δημιουργήματά του. Ο Θεός εξαγιάζει το ανθρώπινο σώμα και ταυτόχρονα ανοίγει τον Ουρανό, για να μπορέσει, αν ο ελεύθερος άνθρωπος το θελήσει, να γευθεί την ελπίδα της θεώσεως.
Ο Όσιος Ιουστίνος της Σερβίας θα τονίσει: «Με την Γέννηση τοῦ Θεοῦ ἐν σώματι, ἐγεννήθη εἰς αὐτόν τον κόσμο ὅλος ο Θεός. Ὅλη ἡ Ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ, ὅλη ἡ Δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ, ὅλη ἡ Ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ὅλη ἡ Ἀγαθότης τοῦ Θεοῦ, ὅλον το Ἔλεος τοῦ Θεοῦ». Άνοιξαν οι Πύλες του Ουρανού και πέρασε στην ταραγμένη δημιουργία ο Παντοδύναμος και Πάνσοφος Δημιουργός. Τώρα πλέον φωτίζεται το σκοτάδι των ψυχών. Τώρα έχει νόη-μα η ζωή του ανθρώπου.
Η καρδιά μας, αδελφοί, πλημμυρίζει από χαρά και ευγνωμοσύνη προς τον Τριαδικό Θεό. Απολαμβάνουμε και εμείς την επαγγελία-υπόσχεση του Θεού. Η εορτή της Του Χριστού Γεννήσεως είναι για εμάς ζήτημα λίγων ημερών. Ας ενισχύσουμε βιώνο-ντας την εορτή και την δική μας πίστη και ελπίδα στον ερχόμενο Χριστό. Ας επαναλαμβάνουμε με όλη μας την ψυχή τον αγγελικό ύμνο: «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῶ καί ἐπι γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία»! Αμήν.
