Το απόγευμα της Τρίτης, 6ης Ιανουαρίου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Εσπερινό της εορτής του Τιμίου Προδρόμου και στην καθιερωμένη Παράκληση του Αγίου Λουκά του Ιατρού στον Ιερό Ναό του στην Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά Βεροίας.
Στην Ιερά Ακολουθία τέθηκαν σε προσκύνηση Ιερά Λείψανα του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, των Οσίων Σεραφείμ του Σάρωφ και Νικηφόρου του Λεπρού καθώς και το χαριτόβρυτο Ιερό Λείψανο του Αγίου Λουκά που αποθησαυρίζονται στην Ιερά Μονή της Παναγίας Δοβρά.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων κηρύττοντας τον θείο λόγο ανέφερε χαρακτηριστικά: Ἑορτάσαμε σήμερα τή μεγάλη Δεσποτική ἑορτή τῶν Θεοφανίων, τῆς βαπτίσεως δηλαδή τοῦ Κυρίου μας στόν Ἰορδάνη. Συγχρόνως ὅμως ἑορτάσαμε τήν ἐμφάνιση καί τῶν ἄλλων δύο προσώπων τῆς Ἁγίας Τριάδος, τοῦ Θεοῦ-Πατρός, τοῦ ὁποίου ἀκούσθηκε ἡ φωνή ἀπό τόν οὐρανό νά βεβαιώνει ὅτι ὁ βαπτιζόμενος εἶναι ὁ Υἱός του ὁ ἀγαπητός, ἀλλά καί τοῦ Παναγίου Πνεύματος, τό ὁποῖο κατῆλθε ἐν εἴδει περιστερᾶς, μέ τή μορφή δηλαδή ἑνός περιστεριοῦ, καί στάθηκε ἐπάνω ἀπό τήν κεφαλή τοῦ Χριστοῦ, ἐπιβεβαιώνοντας τήν ταυτότητά του, καθώς ὁ τίμιος Πρόδρομος εἶχε λάβει ἀπό τόν Θεό τήν πληροφορία ὅτι ὁ Χριστός εἶναι αὐτός ἐπί τοῦ ὁποίου θά κατέλθει καί θά παραμείνει τό Ἅγιο Πνεῦμα.
Ἡ ἐμφάνιση καί τῶν τριῶν προσώπων τῆς Παναγίας Τριάδος εἶναι κάτι πού ἔχει πραγματοποιηθεῖ ἐλάχιστες φορές, καί ὑπογραμμίζει τή σημασία τῆς ἡμέρας αὐτῆς γιά τούς ἀνθρώπους καί τόν κόσμο, καθώς ἀφενός δίδει τή μαρτυρία τῆς Τριαδικότητος τοῦ Θεοῦ, πρίν νά ἀρχίσει ὁ Χριστός τό κήρυγμά του, καί ἀφετέρου πιστοποιεῖ τήν ἑνότητα τῶν τριῶν προσώπων, πού συμπράττουν στό σχέδιο τῆς θείας οἰκονομίας γιά τή σωτηρία μας, τήν πραγμάτωση τοῦ ὁποίου ἔχει ἀναλάβει τό δεύτερο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός.
«Τοῦ μεγάλου γεγονότος τῆς Θεοφανείας», γράφει ὁ ἅγιος Λουκᾶς, ἀρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως, ὁ ἰατρός καί θαυματουργός, σέ μία ὁμιλία του στήν ἑορτή, «προηγεῖται τό κήρυγμα στίς ὄχθες τοῦ Ἰορδάνη ποταμοῦ, τό κήρυγμα τοῦ Ἰωάννου, τοῦ Προδρόμου τοῦ Κυρίου, τοῦ μείζονος μεταξύ τῶν ἀνθρώπων. Τό φλογερό του κήρυγμα τῆς μετανοίας, γιά τό ὁποῖο προετοιμαζόταν εἴκοσι ὁλόκληρα χρόνια στήν ἔρημο τῆς Ἰουδαίας εἵλκυε πρός αὐτόν μεγάλο πλῆθος ἀνθρώπων. Ὁ πύρινος λόγος του ἔκαιε τίς καρδιές τῶν ἀνθρώπων, τούς ὁποίους βάπτιζε στά νερά τοῦ Ἰορδάνου, καθαρίζοντας τίς ἁμαρτίες τους.
Καί ἄν ὁ λόγος τοῦ τιμίου Προδρόμου» συνεχίζει ὁ ἅγιος Λουκᾶς, «ἔκανε τίς καρδιές τῶν ἀνθρώπων πού ἄκουαν τό κήρυγμά του νά φλέγονται, πολύ περισσότερο κάνει τίς καρδιές τῶν ἀνθρώπων νά φλέγονται ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ καί τοῦ Εὐαγγελίου του. Ὑπό τήν προϋπόθεση βέβαια ὅτι δέν ἀκοῦμε τόν λόγο του ἀδιάφορα ἤ χωρίς νά δίδουμε σημασία, ἀλλά τόν ἀκοῦμε μέ προσοχή καί δίδουμε τή σημασία πού τοῦ ἁρμόζει, διότι δέν εἶναι λόγος ἀνθρώπινος, ἀλλά λόγος θεῖος καί σωτήριος.
Αὐτή τή φλόγα αἰσθάνθηκαν καί οἱ ἅγιοι ἀπόστολοι, ὅταν ἄκουσαν τόν Χριστό, καί ἔτσι ἐγκατέλειψαν τά πάντα γιά νά τόν ἀκολουθήσουν. Αὐτή τή φλόγα αἰσθάνθηκαν καί οἱ δύο μαθητές, πού τόν συνάντησαν ἀναστημένο στόν δρόμο πρός τούς Ἐμμαούς καί συνομιλοῦσαν μαζί του χωρίς νά τόν ἀναγνωρίσουν. Αὐτή τή φλόγα αἰσθανόταν καί ὅλοι οἱ ἅγιοι, πού μπορεῖ νά μήν συνάντησαν τόν Χριστό σωματικά, ὅπως ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος, τόν συνάντησαν ὅμως καί τόν εἶδαν πνευματικά, μέ τά μάτια τῆς ψυχῆς τους, γιατί καί αὐτοί ἀγωνιζόταν νά ἀποκτήσουν τήν καθαρότητα πού ζητᾶ ὁ Χριστός, ὑποσχόμενος μάλιστα ὅτι «οἱ καθαροί τῇ καρδίᾳ τόν Θεόν ὄψονται».
Αὐτή τή φλόγα εἶχαν καί οἱ ἅγιοι τῶν ὁποίων εἴχαμε σήμερα τήν ἰδιαίτερη εὐλογία νά προσκυνήσουμε τά ἱερά λείψανα, ἐκτός ἀπό τά ἱερά καί χαριτόβρυτα λείψανα τοῦ ἁγίου Λουκᾶ, δηλαδή τμῆμα τοῦ ἱεροῦ λειψάνου τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου, τοῦ βαπτιστοῦ τοῦ Κυρίου μας, τόν ὁποῖο τιμοῦμε αὔριο, καί τῶν ἁγίων Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ, τοῦ ὁποίου τή μνήμη ἐπιτελέσαμε στίς 2 Ἰανουαρίου, καί τοῦ ἁγίου Νικηφόρου τοῦ λεπροῦ, τόν ὁποῖο ἑορτάσαμε τήν περασμένη Κυριακή.
Ὁ ἅγιος Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ εἶναι γνωστός στούς περισσοτέρους ἀπό ἐσᾶς, λόγῳ καί τοῦ ἱεροῦ ναοῦ, τόν ὁποῖο ἀνεγείραμε ἀπό ἐτῶν στό χιονοδρομικό κέντρο τοῦ Σελιοῦ καί ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ προστάτης τῶν χιονοδρόμων.
Ὁ ὅσιος Νικηφόρος ὁ λεπρός εἶναι ἕνας σύγχρονος ὅσιος, ὁ ὁποῖος ἁγιοκατατάχθηκε ἀπό τό Οἰκουμενικό μας Πατριαρχεῖο πρίν ἀπό λίγα χρόνια. Ὁ ὅσιος ἀσθένησε σέ ἡλικία δεκαπέντε ἐτῶν ἀπό τή φοβερή ἀσθένεια τῆς ἐποχῆς του, τή λέπρα. Γιά νά ἀποφύγει τόν ἐγκλεισμό στή Σπιναλόγκα πῆγε ἀπό τό χωριό του, ἀπό τά Χανιά, στήν Ἀλεξάνδρεια τῆς Αἰγύπτου καί ἐργαζόταν ἐκεῖ. Ὅταν ὅμως ἡ ἀσθένειά του προχώρησε καί ἔγινε ἐμφανής, μέ τή μεσολάβηση ἑνός κληρικοῦ, τοῦ μετάπειτα ὁσίου Ἀνθίμου τῆς Χίου, πῆγε στό λεπροκομεῖο τῆς Χίου. Ἐκεῖ ὁ νεαρός Νικόλαος, ὅπως ἦταν τό κοσμικό του ὄνομα, ἔλαβε τό μοναχικό σχῆμα ἀπό τόν ὅσιο Ἄνθιμο, καί ὀνομάσθηκε Νικηφόρος.
Παρά τή φοβερή ταλαιπωρία πού τοῦ προκαλοῦσε ἡ ἀσθένεια, ὁ ὅσιος Νικηφόρος ζοῦσε μέ μεγάλη ἄσκηση καί πολλή προσευχή. Μάλιστα λέγεται ὅτι προσευχόταν ὅλη τή νύκτα, ἀκόμη καί ὅταν ἀργότερα δυσκολευόταν νά σταθεῖ ὄρθιος, διότι τά μέλη του εἶχαν παραμορφωθεῖ ἀπό τήν ἀσθένεια καί ἦταν σχεδόν τυφλός. Ὅμως ὁ ὅσιος δέν ἔπαυε νά δοξολογεῖ τόν Θεό καί νά προσεύχεται διαρκῶς. Γι᾽ αὐτό καί ἔλαβε πλούσια τή χάρη του καί ἐπιτελοῦσε πλῆθος θαυμάτων. Καί αὐτός ὁ ἄρρωστος ἄνθρωπος θεράπευε ἄλλους ἀνθρώπους πού τόν πλησίαζαν, ἰδιαιτέρως ὅταν ζοῦσε στόν Ἀντιλεπρικό Σταθμό τῶν Ἀθηνῶν, καί τούς παρηγοροῦσε καί τούς ἔδιδε χαρά μέχρι τήν κοίμησή του, τό ἔτος 1964.
Ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ μέσα στήν ὁποία ζοῦσε ὁ ὅσιος Νικηφόρος ἀποκαλύφθηκε κατά τήν ἐκταφή τοῦ λειψάνου του, τό ὁποῖο ἀνέδιδε μία ἄρρητη εὐωδία, δεῖγμα τῆς ἁγιότητός του καί τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία θαυματουργεῖ ἔκτοτε δι᾽ αὐτοῦ, ὅπως καί διά τῶν ἱερῶν λειψάνων τοῦ ἁγίου Λουκᾶ καί τοῦ ἁγίου Σεραφείμ καί ὅλων τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας.
Ἄς ἐπικαλούμεθα τίς πρεσβεῖες τους, καί τοῦ τιμίου Προδρόμου καί τῶν ὁσίων Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ καί Νικηφόρου τοῦ λεπροῦ, γιά νά μᾶς καθοδηγοῦν στή ζωή μας πρός τόν Θεό καί νά θεραπεύουν τίς ἀδυναμίες καί τίς ἀσθένειές μας καί κατά τό νέο ἔτος, τό ὁποῖο εὔχομαι ταπεινά νά εἶναι γεμάτο ἀπό τίς εὐλογίες καί τή χάρη τοῦ Θεοῦ.
