Σε λίγες ημέρες συμπληρώνονται δεκατρία χρόνια από την κοίμηση του Αρχιμανδρίτη Θεόφιλου Ζησόπουλου, κι όμως ο χρόνος δεν κατάφερε να απαλύνει την απουσία του.
Λείπει. Λείπει βαθιά και αληθινά.
Λείπει ο λόγος του, το κήρυγμά του που έκαιγε καρδιές, οι πατρικές συμβουλές του που δεν χάιδευαν αυτιά αλλά θεράπευαν ψυχές.
Λείπει η φωνή του που μιλούσε με πόνο και αγάπη για τον άνθρωπο, με αλήθεια για τον Θεό. Ήταν ποιμένας, μας οδηγούσε στο σωστό δρόμο . Πατέρας !
Σήμερα, που η Ελλάδα αλλά και ολόκληρος ο κόσμος περνούν δύσκολες και σκοτεινές στιγμές, μακριά από τον Θεό, τα λόγια του ακούγονται πιο επίκαιρα από ποτέ. Μας τα έλεγε. Μας προειδοποιούσε με δάκρυα στα μάτια ότι έρχονται δύσκολοι καιροί, ότι η απομάκρυνση από τον Χριστό θα φέρει πνευματική ξηρασία, φόβο, σύγχυση.
Κι αν ακούσει κανείς σήμερα τις εκπομπές του στην τηλεόραση της 4Ε, θα το διαπιστώσει: ο λόγος του δεν ανήκει στο χθες αλλά μιλά κατευθείαν στο σήμερα. Σαν να είναι ακόμα εδώ, σαν να στέκεται στον άμβωνα και να μας φωνάζει με αγωνία: «Ξυπνήστε. Μην χάσετε την ψυχή σας».
Τι θα μας έλεγε άραγε αν ζούσε σήμερα; Πώς θα μας καθοδηγούσε μέσα σε αυτή την πνευματική καταιγίδα; Πόσο διαφορετικοί θα ήμασταν αν είχαμε ακούσει βαθύτερα, αν είχαμε κρατήσει τις νουθεσίες του ως πυξίδα ζωής;
Η πατρίδα μας έχει ανάγκη από «Ζησόπουλους». Από αληθινούς ποιμένες, που δεν φοβούνται να πουν την αλήθεια, που πονάνε τον λαό, που στέκονται όρθιοι όταν πρέπει !
Η παρακαταθήκη του είναι εδώ! Ζει. Μας καλεί να σταθούμε με μετάνοια, πίστη και ελπίδα στο φως του Χριστού.
«Καλή Ανάσταση αδέρφια» τον ακούμε ακόμα να φωνάζει με χαρά και καταλαβαίνουμε ότι υπάρχει ελπίδα ακόμα .
Γέροντα μας λείπεις . Αλήθεια !
Η Ομάδα του news
