ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΞΑΝΘΗΣ
ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΕΩΡΙΟΥ ΞΑΝΘΗ
15-03-2026
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
«ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΗΝΥΣΕΩΣ»
Στό μέσο τῆς περιόδου τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς προβάλει ἡ Ἐκκλησία τόν Σταυρό τοῦ Χριστοῦ γιά ἐνίσχυση στόν πνευματικό μας ἀγώνα. Γιὰ ὅλες τὶς ἐποχὲς ὁ περὶ Σταυροῦ λόγος ἦταν ἕνα πρόσταγμα δύσκολο πού ἔκανε τοὺς ἀνθρώπους νὰ εἶναι δυστακτικοί. Ἰδιαίτερα ὅμως παρουσιάζεται βαρὺς γιὰ τὸν ἄνθρωπο τῆς ἐποχῆς μας, ποὺ ζεῖ στὴν κοινωνία τῆς εὐημερίας, ποὺ ἔχει θεοποιήσει τὴν ἄνεση καὶ τὴν ἀσφάλεια. Γι’ αὐτὸ ὅταν ὁ Χριστός λέγει: «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθήτω μοι», πολλοὶ ἀντιδροῦν. Ἡ ἐποχή μας, παρατηροῦν, εἶναι σκληρή. Ἂν ἐπιχειρήσεις νὰ ἀπαρνηθεῖς τὸν ἑαυτό σου, νὰ παραχωρήσεις τὰ δικαιώματά σου, θὰ σὲ ἐκμεταλλευθοῦν οἱ ἄλλοι, θὰ ἀποτύχεις.
Νά ὅμως πού ὁ Χριστός τονίζει, «ὅποιος θέλει νά μέ ἀκολουθήσει, νά ἀπαρνηθῆ τόν ἑαυτό του» καί νά σηκώσει τόν Σταυρό Του.
Ἀπαρνοῦμαι τόν ἑαυτό μου, σημαίνει τελικά ἀπελευθερώνομαι ἀπό τήν δουλεία τοῦ ἐγωισμοῦ, τοῦ θελήματός μου. Ἐγκαταλείπω τίς νόμιμες καί δίκαιες ἀπαιτήσεις, τίς φυσιολογικές καί δικαιολογημένες ἐπιθυμίες πού ἔχει τό ἐγώ μου μέσα στή ζωή καί παραθέτω τήν ζωήν μου στόν Θεό.
Ἡ ἀπάρνηση πρέπει νά συμπληρώνεται ἀπό μιά ἀποδοχή, «ἀράτω τόν Σταυρόν αὐτοῦ».
Δέν εἶναι μόνο τά ἐμπόδια πού θέτει ὁ ἑαυτός μας στόν ἀγώνα γιά λύτρωση καί πληρότητα ζωῆς, εἶναι καί οἱ τραγικότητες τῆς ζωῆς, οἱ συγκεκριμένοι σταυροὶ ποὺ ἐπιφυλάσσει ὁ ἀνθρώπινος βίος. Ἀρρώστιες, ἀδικίες, θάνατοι, ἀπογοητεύσεις καί πικρίες. Ὅλα αὐτὰ θὰ χρειασθεῖ νὰ μάθουμε νὰ τὰ ἀποδεχόμαστε, μέ ὑπομονή καί ἐλπίδα, μέσα στὸ φῶς τῆς Ἀναστάσεως. Ὅποιος ἀκολουθεῖ τὸν Χριστό, ἔχει νὰ κάνει μιὰ πορεία, ποὺ ξεπερνᾶ τὸν σταυρό.
Στὸ Γολγοθᾶ, ὑπῆρχαν τρεῖς σταυροί. Οἱ δύο ἦταν τὸ τέρμα τῆς πορείας δύο ληστῶν, ὁ μεσαῖος ἦταν ἁπλῶς ἕνα σταυροδρόμι. Διότι Ἐκεῖνος πού ὑψώθηκε πάνω του εἶχε περάσει μιά ζωή ἀγάπης καί ἀλήθειας καί ὤδευε διά τοῦ Σταυροῦ πρός τόν Πατέρα. Ὅμως ἡ χάρη καὶ ἡ δύναμη τοῦ Σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ ἐπηρέασε καὶ μεταμόρφωσε τὸν ἕναν ἀπὸ τοὺς δύο ἄλλους σταυρούς, κάνοντάς τον διὰ τῆς μετανοίας τοῦ ληστοῦ «θύραν» τοῦ παραδείσου.
ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ
