Σε Άρχοντα Διδάσκαλο του Γένους χειροθέτησε ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος τον ομότιμο καθηγητή γενικής Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο Paris Cité (Σορβόννη), κ. Χρήστο Κλαίρη, μετά τη Θεία Λειτουργία της Ε’ Κυριακής των Νηστειών, 29 Μαρτίου, στον κατάμεστο ελληνορθόδοξο Καθεδρικό Ναό του Αγίου Στεφάνου στο Παρίσι.
Εκτός από τα επιτεύγματά του στο πεδίο της γλωσσολογίας, ο κ. Κλαίρης είναι γνωστός για την αφοσίωσή του στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, την Πόλη και την ελληνορθόδοξη κοινότητα.
Πέραν όμως της αγάπης του για τη γενέτειρά του, έχει συμβάλει στη διάδοση της ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού σε διεθνές επίπεδο, μεταξύ άλλων και στην Κίνα.
Επιπλέον, ο κ. Κλαίρης συγκαταλέγεται μεταξύ των πανεπιστημιακών που συνέβαλαν στην καθιέρωση τής 9ης Φεβρουαρίου ως «Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας», όπως έχει αναφέρει και ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.
Η ιστορική εφημερίδα Απογευματινή της Πόλης δημοσίευσε την αντιφώνηση τού κ. Κλαίρη προς τον Παναγιώτατο, η οποία έχει ως ακολούθως:
Παναγιώτατε,
Αισθήματα χαράς και ευγνωμοσύνης στο πρόσωπό Σας εκφράζω εκ μέρους όλων μας για το μεγάλο αυτό δώρημα με το οποίο μας τιμάτε. Η τιμή αυτή ταυτόχρονα διαβεβαιώνει την αμοιβαία έκφραση αγάπης τής Παναγιώτητάς Σας προς εμάς και ημών προς το πρόσωπο και το έργο, το οποίο επί δεκαετίες προσφέρετε στην ανθρωπότητα ολόκληρη, στην Οικουμένη.
Το αξίωμα με το οποίο η μεγαλωσύνη Σας μας τιμά ενδυναμώνει έτι περισσότερον τους δεσμούς μας με εσάς προσωπικά, τον Αρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικό Πατριάρχη, αλλά γενικότερα με το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, όπου η γενέτειρα τού ομιλούντος.
Διάπυροι θαυμαστές και υποστηρικτές τού έργου Σας. Αναφέρω μεταξύ άλλων τον αγώνα σας για την προστασία τού πλανήτη μας, για την επικράτηση τής ειρήνης, για την ενότητα των εκκλησιών, για την προστασία τής γλώσσας με την οποία γράφτηκαν τα ευαγγέλια, τής γλώσσας μας τής Ελληνικής, αλλά και τής προστασίας όλων των γλωσσών και τής διαφορετικότητας τού ανθρωπίνου γένους, με άλλα λόγια τον σεβασμό τού Άλλου.
Το οφίκιο το οποίο η αγάπη Σας μας απονέμει, όπως γνωρίζετε, ετυμολογικά προέρχεται από το λατινικό ρήμα officio που σημαίνει «υπηρετώ, υπουργώ». Άρα πρόκειται για ένα αξίωμα που προτρέπει τον καθένα από τους τιμωμένους να συμβάλει ανάλογα με τις δυνάμεις του όσο καλύτερα μπορεί στο έργο τού Πρώτου και τού Πατριαρχείου γενικότερα.
Επιτρέψτε μου, Παναγιώτατε, να προσθέσω δυο λόγια πιο προσωπικά. Με το Πατριαρχείο η σχέση μου ξεκινά πριν από την γέννησή μου γιατί στο Πατριαρχείο βαπτίστηκε η μητέρα μου Μερόπη. Τα μαθητικά μου χρόνια σχεδόν καθημερινά περνούσα δίπλα από το Πατριαρχείο για να ανεβώ τα σκαλάκια τής Μεγάλης Σχολής από τα οποία κατέβαινα τρέχοντας το απόγευμα για να προλάβω το βαποράκι τού Κερατίου.
Αξέχαστη και χαραγμένη βαθειά μού έχει μείνει μια φράση που μού απευθύνατε σε μια από τις πολλαπλές επισκέψεις μου. Μού είπατε «μα εσείς είστε σαρξ εκ τής σαρκός μας» αλήθεια που όντως βιώνω. Πρόσφατα σε ερώτηση που μού τέθηκε σε μια συνέντευξη απάντησα «Από την Πόλη δεν έφυγα ποτέ. Σε όποιο μέρος τής Γης και αν βρίσκομαι είναι και η Πόλη παρούσα».
Με αυτά τα λίγα λόγια επαναλαμβάνω την χαρά και ευγνωμοσύνη μας και Σας εύχομαι δύναμη και μακροημέρευση για να συνεχίσετε το θεάρεστο έργο το οποίο επιτελείτε.
