Η Ιερά Μητρόπολη Αρούσας συνεχίζει με αμείωτο ζήλο το ιεραποστολικό της έργο στην κεντρική Τανζανία, προσφέροντας πνευματική στήριξη και ουσιαστική βοήθεια στις τοπικές κοινωνίες που δοκιμάζονται από τη φτώχεια και την απομόνωση.
Στο πλαίσιο αυτό και με την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αρούσας κ. Αγαθονίκου, ο Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος Αρχιμανδρίτης Μάξιμος, συνοδευόμενος από ιερείς, μοναχές και εθελοντές, επισκέφθηκε το δημοτικό σχολείο στο απομακρυσμένο χωριό Μκόμπε. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα δυσπρόσιτη περιοχή, όπου οι κάτοικοι ζουν ουσιαστικά αποκομμένοι από τα γύρω χωριά, αντιμετωπίζοντας καθημερινές δυσκολίες στην πρόσβαση σε βασικά αγαθά και υπηρεσίες. Στο χωριό αυτό, η Ιερά Μητρόπολη έχει ανεγείρει τον Ιερό Ναό του Αγίου Παρθενίου, ο οποίος αποτελεί πνευματικό καταφύγιο και σημείο αναφοράς για τους κατοίκους της περιοχής.
Η εικόνα στο σχολείο ήταν συγκινητική αλλά και σκληρή: μικρά παιδιά ξυπόλυτα, με σκισμένες κάλτσες και φθαρμένες σχολικές στολές, να συνεχίζουν με αξιοθαύμαστη δύναμη τον αγώνα για μάθηση. Η παρουσία της ιεραποστολικής ομάδας έφερε χαρά και ελπίδα στα πρόσωπά τους. Κατά την επίσκεψη διανεμήθηκαν σχολικά είδη, μπάλες, μολύβια, τετράδια, κάλτσες και υποδήματα, καραμέλες και μπισκότα. Τα είδη αυτά προσφέρθηκαν με αγάπη από Ρουμάνους αδελφούς μας, με πρωτοβουλία της αδελφής Ειρήνης, αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι το πνεύμα της ορθόδοξης αλληλεγγύης ξεπερνά αποστάσεις και σύνορα.
Οι υπεύθυνοι του σχολείου εξέφρασαν την επιτακτική ανάγκη για ανακαίνιση τριών αιθουσών, οι οποίες βρίσκονται σε κακή κατάσταση και δυσχεραίνουν την εκπαιδευτική διαδικασία. Το αίτημα αυτό αναδεικνύει τις μεγάλες ανάγκες της περιοχής και αποτελεί πρόσκληση για περαιτέρω στήριξη.
Η Ιερά Μητρόπολη Αρούσας στέκεται με στοργή στο πλευρό του λαού της Κεντρικής Τανζανίας. Το επιτελούμενο ιεραποστολικό έργο συνιστά ζώσα έκφραση της ορθοδόξου πίστεως, καρπό εν Χριστώ αγάπης και θυσιαστικής διακονίας προς κάθε άνθρωπο. Μέσα από αυτό καλλιεργείται η βεβαιότητα ότι το φως του Ευαγγελίου δύναται να διαλύει το σκότος της θλίψεως και της εγκατάλειψης, αναδεικνύον την πίστη και την ελπίδα ως ζώσα πραγματικότητα που μεταμορφώνει τις καρδιές των ανθρώπων. Η αγάπη και η προσφορά της Εκκλησίας γίνονται πηγή παρηγοριάς και ελπίδος, ενώ η συνδρομή όλων μας αποτελεί πολύτιμο στήριγμα για τη συνέχιση της ευλογημένης αυτής διακονίας.
