ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
ΑΠΟ ΤΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΞΑΝΘΗΣ
Στήν ἱστορία αὐτῶν ποῦ ἀκολούθησαν τόν Χριστό ὑπῆρξαν ἀρκετές περιπτώσεις ἀνθρώπων, πού σέ μία στιγμή ἀδυναμίας λύγισαν. Τά γεγονότα γύρω ἀπό τό Πάθος καί τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, μᾶς θύμισαν τρεῖς χαρακτηριστικές ἐπώνυμες περιπτώσεις: τήν κάμψη τοῦ Πέτρου, τήν πτώση τοῦ Ἰούδα καί, σήμερα, τήν δισπιστία τοῦ Θωμᾶ.
Ἡ κάμψη τοῦ Πέτρου ἦταν μία ἔκφραση ἀδυναμίας, μιά συνέπεια τῆς ὑπερβολικῆς ἐμπιστοσύνης καί ἀφοσίωσής του στό Διδάσκαλο. Ἡ πτώση τοῦ Ἰούδα εἶχε ἀφορμή μία βαθειά ἀποκαρδίωση καί σύγχυση. Διαφορετικά εἶχε φαντασθεῖ τόν Μεσσία κι ὅταν διαπίστωσε ὅτι ὁ πραγματικός Χριστός δέν ἔμοιαζε στό εἴδωλο πού εἶχε πλάσει μέ τό μυαλό του, ζήτησε νά βγάλει ἀπό τή μέση τήν Ἀλήθεια κι ὄχι τήν ψευδαίσθησή του. Τόν Θωμᾶ τόν σταμάτησε ἡ συρροή τῶν τελευταίων θλιβερῶν γεγονότων. Εἶχε κουρασθεῖ πιά, εἶχε ἐξαντληθεῖ• καί ἀναζήτησε τήν ἡρεμία στή μοναξιά του.
Ὁ Θωμάς εἶχε ἀποσυρθεῖ στή μόνωση γιά νά βρεῖ τόν ἑαυτό του. Ἡ λύση ὅμως τοῦ προβλήματος πού τόν ἀπασχολεῖ δέν πραγματοποιεῖται στή μοναξιά του, ἀλλά ὅταν ἐπιστρέφει στήν κοινότητα τῶν μαθητῶν. Ἐκεῖ τόν συναντᾶ ὁ Χριστός καί τοῦ λέει «Φέρε τόν δάκτυλο σου ἐδῶ καί κοίταξε τά χέρια μου καί φέρε τό χέρι σου καί βάλτο στήν πλευρά μου καί μή γίνεσαι ἄπιστος, ἀλλά πιστός». Κι’ ὁ Θωμᾶς ἀντιδρᾶ μέ μιά ταχύτητα καί ἀμεσότητα ἐκπληκτική. Δέν ψηλαφεῖ ἀλλά ἀποκρίνεται «Ὁ Κύριος μου καί Θεός μου».
Ἰδιαίτερα πρέπει νά προσέξουμε ὅτι καί τά τρία περιστατικά συναντῶνται μέ τό πάθος. Ὅταν τά πράγματα στήν ζωή ἐξελίσσονται ὁμαλά ἄνετα ἀκολουθοῦμε τόν Διδάσκαλο.
Γιά ὅλους μας ὁ Θεός ἐπιτρέπει μιά κρίσιμη ὥρα πόνου πού ἐλέγχει τήν πίστη μας, τήν ἀντοχή, τήν συνέπειά μας. Πολλοί εὔχονται νά μήν περάσουν μιά τέτοια δοκιμασία, θέλουν νά φθάσουν κατευθείαν στήν Ἀνάσταση, χωρίς νά διαβοῦν τήν Μεγάλη Ἑβδομάδα. Ἀλλά αὐτό τό εἶδος χριστιανικῆς ζωῆς δέν ὑπάρχει.
ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ
