Με βαθειά συγκίνηση και προσευχητική κατάνυξη τελέστηκε το ετήσιο Αρχιερατικό Μνημόσυνο του μακαριστού και αοιδίμου Μητροπολίτου Κυδωνίας και Αποκορώνου κυρού Δαμασκηνού, στον Ιερό Ναό των Αγίων Πέτρου και Παύλου στα Χανιά.
Κατά τις πρωινές ώρες τελέστηκε Αρχιερατικό Συλλείτουργο, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου κ. Ανδρέου, συλλειτουργούντων των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών: Κισάμου και Σελίνου κ. Αμφιλοχίου, Πέτρας και Χερρονήσου κ. Γερασίμου, Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Κυρίλλου, Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Προδρόμου, Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων κ. Ιωακείμ, όπως και του οικείου Ποιμενάρχου, Σεβασμιωτάτου κ. Τίτου.
Την ιερά αυτή σύναξη μετέδωσε απευθείας ο Ραδιοφωνικός Σταθμός της Ιεράς Μητροπόλεως «Μαρτυρία», παρέχοντας στο πλήθος των πιστών τη δυνατότητα συμμετοχής πνευματικής στο μυστήριον της Θείας Ευχαριστίας και στην προσευχητική μνήμη του μακαριστού Ιεράρχου.
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας τελέστηκε το ετήσιο Αρχιερατικό Μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του αοιδίμου Μητροπολίτου κυρού Δαμασκηνού, ιεράρχου διακριθέντος για το εκκλησιαστικό του ήθος, την πολυετή διακονία και την πατρική του αγάπη προς το ποίμνιο.
Κατά τον επιμνημόσυνο λόγο του ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης κ. Τίτος αναφέρθηκε με συγκίνηση στο πρόσωπο και το έργο του μακαριστού Ιεράρχου, υπογραμμίζοντας μεταξύ άλλων ότι «άφησε αξιόλογο έργο στη Μητρόπολη και στην Εκκλησία της Κρήτης, αλλά και σε όποιες επιτροπές συμμετείχε. Γέννημα θρέμμα της ένδοξης γης των Χανίων και διακόνησε με πίστη και αυταπάρνηση, έχοντας γνωρίσει από κοντά τη μεγάλη μορφή του μακαριστού Ειρηναίου Γαλανάκη, αλλά και τον πρώην Αρχιεπίσκοπο Κρήτης, Ειρηναίο. Υπήρξε ιεράρχης της ευθύνης και του καθήκοντος, εργάστηκε αθόρυβα για το ποίμνιο, για την ανάπτυξη του τόπου, αλλά και της Μητρόπολης. Ήταν δίπλα στον άνθρωπο ως άνθρωπος με βαθιά ενσυναίσθηση, χαίρων μετά χαιρόντων και κλαίων μετά κλαιόντων, εργαζόμενος με ανιδιοτέλεια, χωρίς να εξουσιάζει», είπε μεταξύ άλλων.
«Εργάστηκε ως ο έσχατος, γι’ αυτό τιμάται σήμερα ως ο πρώτος! Πάντα ήταν ταπεινός, πράος, γλυκός, καλοπροαίρετος και δημιουργικός, αγαπητός και σεβαστός από όλους. Όλα αυτά τον κατέστησαν άξιο Ποιμενάρχη της Μητροπόλεως και εμείς ευχαριστούμε τον Θεό που τον “χάρισε” στη Μητρόπολή μας. Σωματικά απουσιάζει, αλλά πνευματικά είναι εδώ με το παράδειγμά του και έχουμε χρέος να συνεχίσουμε το έργο του. Θα προσπαθήσουμε με τις ελάχιστες δυνάμεις που διαθέτουμε να συμπληρώσουμε και να επαυξήσουμε το έργο του, πάντα με σεβασμό στη μνήμη του. Οι μορφές των κεκοιμημένων προσφιλών μας προσώπων μένουν πάντα ζωντανές, γιατί αγαπήσαμε αυτό που ήταν και μας προσέφεραν. Πάνω απ’ όλα όμως θυμόμαστε τις δικαιοσύνες τους. Και ο μακαριστός Δαμασκηνός ευεργέτησε πολλούς και περιέθαλψε με την αγάπη του περισσότερους», συνέχισε ο Σεβασμιώτατος.
«Ο ευλογημένος λαός μας χόρτασε από την αγάπη και τα αισθήματά του. Η αγαθότητά του δεν θα στερέψει ποτέ. Ποτέ δεν πλήγωσε. Τραυματίστηκε, αλλά ποτέ δεν τραυμάτισε. Πόνεσε, αλλά ποτέ δεν παραπονέθηκε. Σήκωσε το Σταυρό του αγόγγυστα και σιωπηρά. Περπάτησε πολλάκις την οδό του μαρτυρίου, πέφτοντας από τις μαστιγώσεις, αλλά πάντα σηκωνόταν γιατί είχε τη δύναμη του Χριστού. Εκούσια ήθελε να πιει το ποτήρι της αγωνίας για να κερδίσει τον παράδεισο, έκανε τη ζωή του θυσία ζώσα… Παρακαλώ πολύ στους ιερείς μας να μνημονεύεται στη Θεία Λειτουργία, αλλά και στις προσωπικές τους προσευχές… Παρακαλώ πολύ όλους εσάς να μην τον λησμονείτε! Τα δικά μας Χανιά είναι φτωχότερα, αλλά τα Χανιά του ουρανού είναι πλουσιότερα…», κατέληξε ο Σεβασμιώτατος κ. Τίτος.
Κοινή δε πάντων ευχή υπήρξε όπως ο Κύριος κατατάξει την ψυχή του αοιδίμου Μητροπολίτου κυρού Δαμασκηνού «ἐν σκηναῖς δικαίων».
Στη συνέχεια, οι Αρχιερείς μετέβησαν στην Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Αγίας Τριάδος των Τζαγκαρόλων, όπου προεξάρχοντος του οικείου Ποιμενάρχου, Σεβασμιωτάτου κ. Τίτου, και συμπροσευχουμένων των Αρχιερέων τελέστηκε Αρχιερατικό Τρισάγιο επί του μνήματος του μακαριστού Ιεράρχου.
Το «παρών» έδωσαν Άρχοντες του τόπου και αντιπροσωπείες των Σωμάτων Ασφαλείας και των Ενόπλων Δυνάμεων.
