Η σημερινή ανακοίνωση για συμφωνία εκεχειρίας διάρκειας δύο εβδομάδων στη Μέση Ανατολή έρχεται να προσφέρει μια προσωρινή ανάσα σε μια περιοχή που εδώ και καιρό βιώνει την ένταση, τη βία και την αβεβαιότητα. Οι εμπλεκόμενες πλευρές, υπό τη διεθνή πίεση και διαμεσολάβηση, φαίνεται να οδηγούνται σε μια εύθραυστη παύση των εχθροπραξιών, με στόχο την αποσυμπίεση της κατάστασης και ειδικά της τεράστιας αύξησης της τιμής των καυσίμων διεθνώς , λόγω και των Στενών του Ορμούζ που ήταν κλειστά μέχρι και σήμερα .
Ελπίζουμε ότι στόχος θα είναι και η παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας στους πληγέντες πληθυσμούς.
Ωστόσο, πίσω από τις διπλωματικές διατυπώσεις και τις επίσημες δηλώσεις, παραμένει έντονος ο προβληματισμός για τον ρόλο των ισχυρών του πλανήτη. Δεν είναι λίγες οι φορές που οι γεωπολιτικές ισορροπίες διαμορφώνονται με τρόπο που αφήνει τον απλό κόσμο εκτεθειμένο, συχνά φοβισμένο και ανήμπορο μπροστά σε αποφάσεις που λαμβάνονται ερήμην του. Η επίδειξη ισχύος, είτε μέσα από στρατιωτικές επιχειρήσεις είτε μέσω απειλών, μετατρέπει ολόκληρες κοινωνίες σε …πιόνια μιας «σκακιέρας» χωρίς συναίσθημα!
Οι συνέπειες είναι τραγικές . Πόλεμοι που ξεσπούν, κράτη που αποσταθεροποιούνται ή καταστρέφονται, άμαχοι που χάνουν τη ζωή τους ή αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Και ενώ οι συγκρούσεις διαδέχονται η μία την άλλη, η ρητορική της απειλής συνεχίζει να κυριαρχεί, διατηρώντας ένα κλίμα διαρκούς ανασφάλειας.
Η χρονική συγκυρία της συμφωνίας προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη αίσθηση. «Ο Θεός έβαλε το χέρι Του» θα πει κάποιος και δεν «εξαφανίστηκε ένας ολόκληρος πολιτισμός» , όπως ακούστηκε . Εν μέσω των Αγίων Ημερών του Πάσχα, μιας περιόδου που παραδοσιακά συνδέεται με την ειρήνη, την αγάπη και τη συμφιλίωση, η πραγματικότητα των συγκρούσεων αναδεικνύει το χάσμα ανάμεσα στις αξίες και τις πράξεις. Η συνέχιση των εχθροπραξιών, ακόμη και υπό τη σκιά μιας προσωρινής εκεχειρίας, φαντάζει για πολλούς όχι μόνο απαράδεκτη, αλλά και βαθιά απάνθρωπη.
Η διεθνής κοινότητα καλείται να αποδείξει ότι η παρούσα εκεχειρία δεν αποτελεί απλώς μια σύντομη παύση, αλλά ένα πρώτο βήμα προς μια ουσιαστική και διαρκή ειρήνη. Γιατί, τελικά, το ζητούμενο δεν είναι μόνο να σιγήσουν προσωρινά τα όπλα, αλλά να πάψουν οριστικά οι άνθρωποι να ζουν υπό τον φόβο τους. Καλή Ανάσταση!
