Η Ζωοδόχος Πηγή είναι ένα από τα ονόματα που έχουν αποδοθεί στη Θεοτόκο
Έξω από τη δυτική πύλη της Σηλυβρίας, εκεί που υπήρχαν τα λεγόμενα «Παλάτια των Πηγών», η ανοιξιάτικη κατοικία των Βυζαντινών αυτοκρατόρων, βρίσκεται η Ζωοδόχος Πηγή του Μπαλουκλί (ή Βαλουκλή), ή Παναγία η Μπαλουκλιώτισσα, το αγίασμα της Κωνσταντινούπολης. Ο ναός, που είναι μεγάλης σημασίας για την Ορθοδοξία, πήρε το όνομά του από την τουρκική λέξη για το ψάρι (balik), μιας και ο θρύλος λέει πως δίπλα στο αγίασμα στις 23 Μαΐου 1453 ένας καλόγερος τηγάνιζε ψάρια όταν κάποιος του έφερε την είδηση πως οι Τούρκοι άλωσαν την Πόλη. Ο καλόγερος απάντησε πως μόνο αν τα ψάρια έφευγαν απ’ το τηγάνι και έπεφταν μέσα στο αγίασμα, θα πίστευε ότι έγινε κάτι τέτοιο.
Στην αυλή της Ζωοδόχου Πηγής του Μπαλουκλί βρίσκονται οι τάφοι των Οικουμενικών Πατριαρχών. Το αγίασμα είναι στον υπόγειο ναό και αναβλύζει από μαρμαρόκτιστη πηγή. Σε ανάμνηση των εγκαινίων του ναού από τον Λεόντα, η Εκκλησία καθιέρωσε τη γιορτή της Ζωοδόχου Πηγής την Παρασκευή μετά το Πάσχα.
Κατά τα Σεπτεμβριανά (6-7 Σεπτεμβρίου 1955) και το πογκρόμ κατά των μειονοτήτων που έγινε στην Πόλη, ο ναός πυρπολήθηκε μαζί με τα κτίσματα του μοναστηριού. Ένας καλόγερος, ο υπέργηρος Λαυριώτης Χρύσανθος Μαντάς εξαφανίστηκε τότε. Μαζί του εξαφανίστηκε η υπέροχη εικόνα της Παναγιάς Μπαλουκλιώτισσα, εικόνα έξοχης Παλαιολόγειας τέχνης, η οποία, σύμφωνα με άλλη παράδοση, αποδίδεται στον Ευαγγελιστή Λουκά. Καταστροφές υπέστησαν τότε και οι τάφοι των πατριαρχών, αλλά και το παρακείμενο νεκροταφείο.
Ο ναός επισκευάστηκε και πάλι κατά την δεκαετία που ακολούθησε, επί Πατριάρχου Αθηναγόρα, ενώ σημαντική ανακαίνιση έγινε και επί του νυν Πατριάρχου Βαρθολομαίου το 1994-1995. Σήμερα η μονή εξυπηρετείτε από μοναχές προερχόμενες από διάφορα μοναστήρια της Ελλάδος και οι οποίες έρχονται για ορισμένο διάστημα και εναλλάσσονται περιοδικά, συνήθως ανά τρίμηνο. Ο Πατριάρχης επισκέπτεται και χοροστατεί στο Μπαλουκλί την Κυριακή των Μυροφόρων και την παραμονή των ονομαστηρίων του, στις 10 Ιουνίου..
