από το περιοδικό ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ Απριλίου 2026
Ἀγαπητοί γονεῖς, Χριστός Ἀνέστη! Ἀντηχεῖ καί πάλι ὁ χαρμόσυνος αὐτός παιάνας, πού ὅμοιός του δέν ξανακούστηκε πάνω στή γῆ. Δυό λέξεις, πού ἔχουν τή δύναμη νά μᾶς βγάλουν ἀπό τά βάθη τῆς ἁμαρτίας…
Φανταστεῖτε τή σκηνή πού περιγράφει ἡ εὐαγγελική περικοπή στόν ἑσπερινό τῆς Ἀγάπης: οἱ Μαθητές κρύβονται διά τόν φόβον τῶν Ἰουδαίων. Ἔχουν παραλύσει ὅλες οἱ δυνάμεις καί ἡ σκέψη τους. Δέν τολμοῦν νά κάνουν τίποτε, μόνο φοβοῦνται. Ξαφνικά, βρίσκεται ὁ Χριστός στό κέντρο τοῦ δωματίου καί τούς εὐλογεῖ μέ τά λόγια: «Εἰρήνη ὑμῖν» (Ἰω. κ΄ 19). Τό ἴδιο τούς εἶχε πεῖ καί στό ὑπερῶο, τό βράδυ τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου: «Εἰρήνην τήν ἐμήν δίδωμι ὑμῖν» (Ἰω. ιδ΄ 27). Αὐτή τήν εἰρήνη, πού μόνο Ἐκεῖνος μπορεῖ νά χαρίσει.
Βλέπουμε τά ἔργα τῶν ἀνθρώπων… Ὑποτίθεται ὅτι παλεύουμε γιά τήν εἰρήνη τοῦ κόσμου καί γιά νά τήν… πετύχουμε δημιουργοῦμε πολέμους. Καί μέσα στήν οἰκογένειά μας ἡ κατάσταση συχνά θυμίζει «ἐμπόλεμη ζώνη». Ἀλλά τήν εἰρήνη στό σπίτι μας θά τή φέρει μόνον ὁ Χριστός. Ἐμεῖς ἔχουμε ἁπλῶς τήν ὑποχρέωση νά ἀνοίξουμε τόν δρόμο γιά νά περάσει μέσα.
Εἶναι ἐπιτακτική ἀνάγκη, ἀγαπητοί γονεῖς, νά ἐργαστοῦμε πάνω στό θέμα αὐτό. Ἡ εἰρήνη εἶναι δῶρο τοῦ Ἀναστημένου Χριστοῦ καί γιά νά πάρουμε αὐτό τό δῶρο χρειάζεται νά συσφίξουμε τίς σχέσεις μας μέ τόν Ἄρχοντα τῆς Εἰρήνης. Νά νιώσουμε, ἐμεῖς οἱ γονεῖς πρῶτα, ὅτι ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ δέν εἶναι ἁπλῶς μιά μεγάλη θρησκευτική γιορτή, πού θά τήν τιμήσουμε τό βράδυ τοῦ Μ. Σαββάτου στολισμένοι καί καλοντυμένοι, μέ τή λαμπάδα καί τό πασχαλινό αὐγό στό χέρι, γιά νά τό τσουγκρίσουμε καί ἀμέσως νά φύγουμε γιά φαγητό.
Γιά νά νιώσουμε ὅτι ἡ Ἀνάσταση εἶναι ἡ τελική νίκη τῆς Εἰρήνης πάνω στόν φόβο καί τή φθορά, εἶναι ἀπαραίτητο νά ἀποδεχθοῦμε τόν Χριστό στή ζωή μας, νά ἔχουμε στενή σχέση μαζί Του μέσα ἀπό τά Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἄν καταφέραμε καί μείναμε στήν ἀναστάσιμη Θεία Λειτουργία, σίγουρα θά αἰσθανθήκαμε τή χαρά καί τήν εἰρήνη τοῦ Χριστοῦ στήν καρδιά μας. Ἀπό ἐκεῖ ξεκινᾶμε… ἀπό τήν καρδιά μας. Καί σιγά-σιγά ἡ εἰρήνη ἁπλώνεται γύρω μας καί στήν κοινωνία μας.
Ἄν θέλουμε νά πετύχουμε τό χαρούμενο καί εἰρηνικό περιβάλλον πού ὀνειρευόμαστε γιά τά παιδιά μας, τότε εἶναι μονόδρομος… ἡ σύνδεσή μας μέ τόν Χριστό. Τότε τά παιδιά μας θά νιώθουν τήν ἀσφάλεια τῆς οἰκογένειας, ὅταν θά βιώνουν ἐκεῖ τήν εἰρήνη. Καί νά θυμόμαστε ὅτι ἡ βία σκοτώνει τήν εἰρήνη.
Νομίζω πώς τό μεγαλύτερο δῶρο πού μπορεῖ νά προσφέρει ὁ γονιός στά παιδιά του φέτος τό Πάσχα δέν εἶναι ἡ λαμπάδα ἤ τό σοκολατένιο αὐγό, ἀλλά ἡ βεβαιότητα ὅτι ἡ ἀγάπη καί ἡ εἰρήνη εἶναι πιό δυνατές ἀπό κάθε σύγκρουση. Καί νά θυμόμαστε ὅτι ἡ Ἀνάσταση δέν εἶναι ἁπλῶς μιά μέρα στό ἡμερολόγιο, ἀλλά καθημερινή ἐπιλογή. Χριστός Ἀνέστη!
