Με κατάνυξη ο Όρθρος της Μεγάλης Τετάρτης στον πολιούχο της Βεροίας

Τη Μεγάλη Τρίτη 19 Απριλίου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στην Ακολουθία του Νυμφίου και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό του Οσίου Αντωνίου Πολιούχου Βεροίας.

 

 

Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Ἡ μέν ἔχαιρε κενοῦσα τό πολύ­τι­­μον, ὁ δέ ἔσπευδε πωλῆσαι τόν ἀτί­μητον».

Δύο διαφορετικά πρόσωπα, δύο διαμετρικά ἀντίθετες συμπερι­φο­ρές μᾶς παρουσίασε κατά τή ση­μερινή ἑσπέρα ἡ Ἐκκλησία μας. Ἀπό τή μία ἡ ἁμαρτωλή γυναίκα. Ἀπό τήν ἄλλη ὁ μαθητής τοῦ Χριστοῦ, ὁ Ἰούδας.

Ἡ γυναίκα, ἔχοντας ὁμολογήσει τήν ἁμαρτωλότητά της καί ἔχο­ντας λάβει τήν ἄφεση ἀπό τόν φι­λάνθρωπο Κύριο, τολμᾶ νά ἀγνο­ήσει τίς προκαταλήψεις τῆς ἐποχῆς τόσο γιά τό φύλο της ὅσο καί γιά τήν προηγούμενη ζωή της, καί εἰσέρχεται στήν οἰκία τοῦ Σίμωνος, ὅπου βρίσκεται ὁ Χριστός, γιά νά τοῦ προσφέρει τό ἀντίτιμο τῆς εὐγνωμοσύνης της.

Ὁ μαθητής, ἀντίθετα, ἐνώπιον τοῦ Διδασκάλου του, δέν τολμᾶ νά ἀποκαλύψει τό πάθος του, δέν τολμᾶ νά ζητήσει συγχώρηση γιά τή φιλαργυρία του, πού τόν ὁδη­γοῦσε νά ὑπεξαιρεῖ τά χρήματα ἀπό τό κοινό ταμεῖο τῶν μαθητῶν, καί καλύπτει τή φιλαργυρία μέ τήν ὑποκριτική φιλοπτωχία.

Ἡ γυναίκα μέ χαρά πλύνει μέ τό πολύτιμο μύρο τά πόδια τοῦ εὐερ­γέτου της Χριστοῦ, καί ὁ Ἰούδας θρηνεῖ γιά τή δῆθεν σπατάλη, ὑπο­λογίζοντας καί τό κέρδος ἀπό τά τριά­κοντα ἀργύρια πού ἐπρόκειτο νά λάβει ἀπό τήν προδοσία τοῦ Κυ­ρίου.

Δύο διαφορετικά πρόσωπα, δύο διαφορετικές συμπεριφορές. Ἡ ἁμαρ­τωλή γυναίκα ἀνταποδίδει τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ μέ σεβασμό καί εὐγνωμοσύνη. Ὁ μαθητής ἀντα­ποδίδει τήν ἀγάπη μέ ὑπο­κρι­σία καί προδοσία.

Ἄς μήν σπεύσουμε νά ἐκφρά­σου­με τήν ἔκπληξή μας. Ἄς μήν βια­στοῦμε νά ἐπαινέσουμε τή γυναίκα καί νά κατακρίνουμε τόν μαθητή, ἀλλά ἄς σκεφθοῦμε πρῶτα καί ἄς ἐξετάσουμε ὁ καθένας μας τόν ἑαυτό του.

Τά δύο πρόσωπα τά ὁποῖα ἐμφα­νίζονται ἐνώπιόν μας μέσα ἀπό τούς ὕμνους καί τό Συναξάριο τῆς σημερινῆς ἑσπέρας κυκλοφοροῦν ἀνά τούς αἰῶνες μεταξύ τῶν ἀν­θρώ­πων. Καί οἱ συμπεριφορές τους ἐκφράζουν τά συναισθήματα καί τή στάση τῶν ἀνθρώπων σέ κάθε ἐποχή.

Ὑπάρχουν πολλοί ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἀπό σεβασμό καί εὐγνωμο­σύνη πρός τόν Χριστό εἶναι ἕτοιμοι νά τοῦ προσφέρουν μέ χαρά τά πάντα. Ἐπιθυμοῦν νά τοῦ προσφέ­ρουν ὅ,τι πιό πολύτιμο ἔχουν, χω­ρίς νά ὑπολογίζουν οὔτε τό κόστος, οὔτε τόν κόπο, οὔτε τόν κόσμο, ὅπως ἔκανε καί ἡ γυναίκα προσ­φέροντας στόν Χριστό τό πολύτιμο μύρο.

Ὑπάρχουν πολλοί, οἱ ὁποῖοι ἀνα­γνωρίζουν ὅτι ὀφείλουν στόν Χρι­στό ὅ,τι ἔχουν, ὅ,τι εἶναι, ὅ,τι ἐπέ­τυχαν στή ζωή τους, ὅτι τοῦ ὀφεί­λουν τά χαρίσματά τους, τά χρή­ματά τους, τήν κοινωνική τους θέση, τήν ἐπαγγελματική τους ἐξέ­λι­ξη, τίς συνθῆκες μέσα στίς ὁποῖες ζοῦν καί τίς ὁποῖες ἄλλοι στεροῦ­νται, ἔστω καί ἄν γιά ὅλα αὐτά ἀγω­νίσθηκαν καί τά ἀπέκτησαν μέ πολ­λή προσπάθεια καί κόπο, διότι χωρίς τή δική του χάρη καί βοή­θεια θά ἦταν ἀδύνατο νά τά κα­τορ­θώσουν, ὅπως καί ὁ ἴδιος ὁ Χριστός μᾶς διαβεβαιώνει λέγοντας: «χω­ρίς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν».

Ὑπάρχουν καί ἐκεῖνοι, πολλοί ἴσως καί αὐτοί, οἱ ὁποῖοι, σάν τόν Ἰούδα, ὄχι μόνον δέν ἀναγνω­ρί­ζουν τί ὀφείλουν στόν Χριστό καί δέν αἰσθάνονται τήν ἀνάγκη νά τοῦ ἀνταποδώσουν τήν εὐγνωμο­σύνη τους, ἀλλά σπεύδουν νά κρί­νουν καί νά κατακρίνουν καί νά θέσουν ἐμπόδια καί προσκόμματα καί σέ ὅσους θέλουν νά προσφέ­ρουν στόν Χριστό.

Ὑπάρχουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνο δέν θέλουν νά προσφέρουν ὁτιδήποτε στόν Χριστό, ἀλλά καί στό τέλος καταλήγουν νά τόν ἀρ­νοῦνται καί νά τόν προδίδουν.

Σέ ποιά ἀπό τίς δύο αὐτές ὁμάδες ἄραγε ἀνήκουμε ἐμεῖς;

Εἴμαστε πρόθυμοι νά ἐκφράσουμε τήν ἀγάπη καί τήν εὐγνωμοσύνη μας στόν Χριστό προσφέροντάς του ὅ,τι πολυτιμότερο ἔχουμε;

Καί δέν χρειάζεται νά εἶναι χρή­ματα ἤ ὑλικά πράγματα, ἀλλά μπορεῖ καί πρέπει νά εἶναι πρωτί­στως ἡ ψυχή μας καί ἡ ὑπακοή μας στό θέλημά του. Τοῦ τήν προσφέ­ρουμε ἤ ἐφευρίσκουμε προφάσεις καί δικαιολογίες γιά νά μήν τό κάνουμε;

Ἄς ἐξετάσουμε τούς ἑαυτούς μας καί ἄς ἐλέγξουμε τή στάση μας ἔνα­ντι τοῦ Χριστοῦ, πού πορεύεται πρός τό Πάθος γιά τή δική μας σω­τηρία. Ἄς ἐξετάσουμε τούς ἑαυ­τούς μας καί ἄς δοῦμε ἄν βρισκό­μαστε μαζί μέ τήν πρώην ἁμαρ­τωλή πού τίμησε ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, δίνοντας ἐντολή νά μνημονεύεται ἡ πράξη της ἀνά τούς αἰῶνες, ἤ ἄν εἴμαστε μαζί μέ τόν Ἰούδα πού ἔλαβε, δυστυχῶς, τόν μισθό τῆς φιλαργυρίας καί τῆς προδοσίας του.

Καί ἄς παρακαλέσουμε τόν δι᾽ ἡμᾶς πάσχοντα Κύριο νά μᾶς χαρί­σει τό ἔλεος καί τήν εὐσπλαγχνία του.

 

 

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

 

NymfiosAgAntwniosVerias2022

Ακολούθησέ μας....

Κοινοποίησέ το....

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο