Την Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μελβούρνης κ. Κυριακός χοροστάτησε στον Όρθρο και προεξήρχε της Θείας Λειτουργίας στον Ιερό Ναό των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης Bentleigh, πλαισιούμενος από τον Ιερατικώς Προϊστάμενο της Ενορίας π. Χρήστο Δημολιάνη και παρουσία πλήθους ευσεβών ενοριτών.
Η ευλογημένη αυτή ημέρα είχε πολλαπλά εορταστικό χαρακτήρα: ως Κυριακή του Ασώτου, ως Απόδοση της εορτής της Υπαπαντής του Κυρίου και ως εορτή της μνήμης του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου του Στρατηλάτου. Όλες αυτές οι εορτές κάλεσαν τους πιστούς σε μετάνοια, υπακοή και σταθερότητα στην πίστη, καθώς η Εκκλησία συνεχίζει τη σταδιακή προετοιμασία Της για την αγία περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
Κατά το κήρυγμά του, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος κ. Κυριακός μετέφερε την πατρική ευλογία και θερμό χαιρετισμό του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας κ.κ. Μακαρίου, διαβεβαιώνοντας τους πιστούς για τις προσευχές και τις πατρικές ευχές του, καθώς προετοιμάζονται πνευματικά για την περίοδο των Νηστειών. Ο Θεοφιλέστατος προέτρεψε τους ενορίτες να προσεγγίσουν την επερχόμενη πορεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής όχι με φόβο ή τυπικότητα, αλλά με ταπείνωση καρδίας και εμπιστοσύνη στο έλεος του Θεού.
Αναλύοντας το ευαγγελικό ανάγνωσμα της ημέρας ( Λκ. 15, 11–32), ο Θεοφιλέστατος ερμήνευσε την Παραβολή του Ασώτου Υιού, βασισμένη στην πατερική παράδοση και την υμνογραφία του Τριωδίου. Υπενθύμισε στους πιστούς ότι αυτή η παραβολή δεν είναι απλώς μια ιστορία που εστιάζει στην αμαρτία, αλλά μια αποκάλυψη της στοργικής καρδιάς του πατέρα: «Σήμερα η Εκκλησία παρουσιάζει ενώπιόν μας την εικόνα ενός γιου που έχει απωλέσει τα πάντα: την κληρονομιά του, την αξιοπρέπειά του, την ειρήνη του. Αλλά όχι την αγάπη του πατέρα του. Όταν ο άσωτος επιστρέφει, δεν βρίσκει μια κλειστή πόρτα ή έναν θυμωμένο δικαστή. Βρίσκει έναν πατέρα που περίμενε, αγναντεύοντας τον ορίζοντα με πληγωμένη ελπίδα, του οποίου η καρδιά δεν έπαψε ποτέ να αγαπά, ακόμη και όταν ο γιος ήταν μακριά. Οι Πατέρες της Εκκλησίας μάς λένε ότι ο πατέρας τρέχει να συναντήσει τον υιό, γιατί το θείο έλεος κινείται πάντοτε πιο γρήγορα από την ανθρώπινη μετάνοια. Πριν ολοκληρωθεί η εξομολόγηση, πριν ειπωθούν τα λόγια, ο εναγκαλισμός έχει ήδη αρχίσει. Αυτό είναι το μυστήριο της σωτηρίας μας: ότι ο Θεός μας αποκαθιστά όχι επειδή το αξίζουμε, αλλά επειδή είναι αγάπη. Και όμως, η Εκκλησία μας προειδοποιεί σήμερα και για έναν άλλο κίνδυνο: τον κίνδυνο του πρεσβύτερου γιού, ο οποίος παρέμεινε εξωτερικά υπάκουος, αλλά εσωτερικά απόμακρος. Τήρησε τις εντολές, αλλά ξέχασε τη συμπόνια. Έμεινε στο σπίτι, αλλά δεν συμμετείχε στη χαρά της μετάνοιας. Το Τριώδιο μάς καλεί να εξετάσουμε όχι μόνο τις αμαρτίες μας, αλλά και τις καρδιές μας: είμαστε σε θέση να χαρούμε όταν μια άλλη ψυχή επιστρέφει; Είμαστε σε θέση να συγχωρήσουμε όπως έχουμε συγχωρηθεί εμείς οι ίδιοι; Καθώς πλησιάζουμε στη Μεγάλη Τεσσαρακοστή, ας γίνουμε σαν τον άσωτο στην ταπεινοφροσύνη του, σαν τον πατέρα στο έλεός του και όχι σαν τον πρεσβύτερο γιο στην ψυχρή του κρίση. Ας σηκωθούμε από τον λιμό της αμαρτίας και ας επιστρέψουμε στην αφθονία του οίκου του Πατέρα, όπου ακόμη και η συντριβή μας μεταμορφώνεται σε γιορτή χάριτος».
Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος κ. Κυριακός εξήγησε περαιτέρω ότι η Κυριακή του Ασώτου Υιού, σύμφωνα με το ιερό Τριώδιο, λειτουργεί ως μια τρυφερή, μα συνάμα ισχυρή, προτροπή προς μετάνοια. Μέσα από τους ύμνους και τις προσευχές της, η Εκκλησία τοποθετεί στα χείλη των πιστών το κλάμα του ασώτου: ένα κλάμα λύπης, ελπίδας και πόθου για κοινωνία με τον Θεό. Αυτή η Κυριακή διδάσκει ότι η μετάνοια δεν είναι απόγνωση, αλλά επιστροφή. Όχι καταδίκη, αλλά θεραπεία. Όχι εξορία, αλλά επιστροφή στο σπίτι.
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, οι πιστοί συγκεντρώθηκαν στην Αίθουσα της Ενορίας, όπου συνέφαγαν, συζήτησαν με χαρά και ενίσχυσαν τους δεσμούς αγάπης μεταξύ τους. Αυτή η σύναξη αντανακλούσε το ίδιο το μήνυμα του Ευαγγελίου της ημέρας: τη χαρά του οίκου του Πατέρα, όπου η συμφιλίωση γίνεται γιορτή και η αγάπη γίνεται κοινωνία.
Η επίσκεψη του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου κ. Κυριακού αποτέλεσε μεγάλη ευλογία για την ενορία, ανανεώνοντας πνευματικά τους πιστούς καθώς προχωρούν στην πορεία τους προς τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή.
