Την Δευτέρα 30 Μαρτίου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς κ. Ιουστίνος επισκέφθηκε την Ιερά Μονή Αγίας Κυριακής Λουτρού Ημαθίας, συνοδευόμενος από πολλούς ιερείς και περισσότερους από εξακόσιους προσκυνητές από την Καλαμαριά.
Τον υποδέχθηκαν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων και ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Δομενίκου κ. Αθηναγόρας και αμέσως μετά ο Μητροπολίτης Νέας Κρήνης τέλεσε στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Προηγιασμένη θεία Λειτουργία, κατά την οποία έψαλαν με τις αγγελικές φωνές τους οι αδελφές της Μονής.
Τον θείο Λόγο κήρυξε ο Σεβασμιώτατος κ. Παντελεήμων ενώ κατά την απόλυση της θείας Λειτουργίας ο Σεβ. Μητροπολίτης Νέας Κρήνης κ. Ιουστίνος εξέφρασε τις θερμές ευχαριστίες του προς τον Σεβασμιώτατο και την Αδελφότητα της Μονής για την θερμή υποδοχή και φιλοξενία, ενώ αναφέρθηκε στην από πολλών ετών γνωριμία του με τον Σεβασμιώτατο από τα φοιτητικά του χρόνια στον Ιερό ναό Αγίου Δημητρίου, Πολιούχου Θεσσαλονίκης και την «Χριστιανική Καταφυγή Νέων».
Ομιλία Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας κ. Παντελεήμονος
Ἑόρτασε σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας τή μνήμη ἑνός μεγάλου ἀσκητοῦ, τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου, τοῦ συγγραφέως τῆς Κλίμακος, ἑνός ἁγίου στόν ὁποῖο εἶναι ἀφιερωμένη καί ἡ τετάρτη Κυριακή τῶν Νηστειῶν.
Καθώς ὅμως κατά τή θεία Λειτουργία τῶν Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων ψάλλεται ἡ Ἀκολουθία τοῦ ἁγίου πού τιμᾶ ἡ Ἐκκλησία μας τήν ἑπόμενη ἡμέρα, τιμήσαμε σήμερα καί ἕναν ἄλλο μεγάλο καί θαυματουργό ἅγιο, τόν ἅγιο Ὑπάτιο, ἐπίσκοπο Γαγγρῶν.
Ἔτσι ἡ σημερινή Προηγιασμένη θεία Λειτουργία, ἐδῶ στήν Ἱερά Μονή τῆς Ἁγίας Κυριακῆς, σέ ἕναν τόπο προσευχῆς καί ἀσκήσεως, στόν ὁποῖο ἡ χάρη τῆς Ἁγίας προσείλκυε ἀνέκαθεν πολλούς ἀδελφούς μας ὄχι μόνο ἀπό τήν Ἠμαθία ἀλλά καί ἀπό τήν εὐρύτερη περιοχή, μᾶς ἔδωσε τήν εὐκαιρία νά συμπροσευχηθοῦμε ἀλλά καί νά διδαχθοῦμε ἀπό τή ζωή τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας.
Γι᾽ αὐτό καί μέ πολλή χαρά σᾶς ὑποδεχόμεθα στόν ἱερό αὐτό τόπο, στόν ὁποῖο σᾶς ἔφερε ἡ ἀγάπη καί ἡ ποιμαντική μέριμνα τοῦ Ποιμενάρχου σας, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νέας Κρήνης καί Καλαμαριᾶς κ. Ἰουστίνου, γιά νά προσκυνήσετε τή θαυματουργή εἰκόνα τῆς Ἁγίας Κυριακῆς ἀλλά καί γιά νά τιμήσουμε μαζί τούς δύο ἁγίους πού προανέφερα.
Ἐπιτρέψτε μου, λοιπόν, νά πῶ λίγες ταπεινές σκέψεις ἀφορμώμενος ἀπό αὐτούς τούς ἁγίους.
Ἐλάχιστα γνωρίζουμε γιά τή ζωή τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κλίμακος, ὁ ὁποῖος ὀνομάζεται ἔτσι ἀπό τό ἔργο πού συνέγραψε μέ τόν τίτλο «Κλίμαξ», ἕνα ἔργο ἰδιαίτερα προσφιλές ὄχι μόνο στούς μοναχούς καί στούς κληρικούς ἀλλά σέ ὅλους τούς πιστούς. Στό ἔργο αὐτό ὁ ἅγιος Ἰωάννης περιγράφει τήν πνευματική πορεία τοῦ ἀνθρώπου μέχρι νά φθάσει στόν Θεό, ὡς μία κλίμακα, ὡς μία σκάλα, μέ τριάντα σκαλοπάτια, κάθε ἕνα ἀπό τά ὁποῖα ἀντιστοιχεῖ σέ μία ἀρετή, τήν ὁποία πρέπει νά ἀποκτήσει ὁ ἀγωνιζόμενος πιστός γιά νά προχωρήσει.
Δέν θά ὑπεισέλθω σέ λεπτομέρειες γιά νά μήν σᾶς κουράσω, ἀλλά ἤθελα νά τονίσω δύο σημεῖα, χρήσιμα γιά ὅλους μας. Ἡ κλίμακα αὐτή τῶν ἀρετῶν, πού περιγράφει ὁ ἅγιος Ἰωάννης, μᾶς διδάσκει πρωτίστως ὅτι ἡ ἐν Χριστῷ ζωή καί ἡ ἁγιότητα δέν εἶναι κάτι πού μποροῦμε νά κατακτήσουμε εὔκολα ἤ ἀμέσως. Δέν μποροῦμε νά φθάσουμε στό τελευταῖο σκαλοπάτι, ἐάν δέν ἔχουμε ἀνεβεῖ τά προηγούμενα ἀργά καί σταθερά. Κάποιοι νομίζουν ὅτι ἡ ἐν Χριστῷ ζωή εἶναι εὔκολη ὑπόθεση καί ἔχουν τήν ἐντύπωση ὅτι μόλις κάνουν τά πρῶτα βήματα ἔχουν φθάσει ἤδη στό τέλος καί ἔχουν σωθεῖ, ἔχουν ἁγιασθεῖ. Αὐτό ὅμως εἶναι πλάνη, διότι ὁ ἀγώνας γιά τήν ἀρετή καί τήν ἁγιότητα εἶναι ἀγώνας διά βίου, καί ἀκόμη καί oἱ μεγάλοι ἅγιοι δέν ἐξέφραζαν ποτέ τή βεβαιότητα ὅτι ἐπέτυχαν τόν σκοπό τους. Ἀντίθετα, ἀνησυχοῦσαν πάντοτε μήπως καί τήν τελευταία στιγμή ἀστοχήσουν καί στερηθοῦν τήν αἰώνια ζωή γιά τήν ὁποία ἀγωνιζόταν ἐπί πολλά χρόνια.
Πρέπει ἑπομένως καί ἐμεῖς, ἐάν θέλουμε νά προοδεύσουμε πνευματικά, νά ἀγωνιζόμεθα προσεκτικά καί μέ ὑπομονή, χωρίς νά ἀδημονοῦμε καί πάντοτε μέ τήν καθοδήγηση τοῦ πνευματικοῦ μας πατρός.
Καί αὐτό εἶναι πολύ σημαντικό, διότι, ἐάν κάνουμε αὐτό πού νομίζουμε, χωρίς νά ρωτοῦμε τόν πνευματικό μας, τούς ἱερεῖς, τόν Ἐπίσκοπο, τήν Ἐκκλησία, ἀκόμη καί ἐάν εἶναι κάτι ἀγαθό, μπορεῖ νά μᾶς ὁδηγήσει στήν πλάνη καί στό κακό, ὅπως ἀποδεικνύεται καί μέσα ἀπό τόν Βίο τοῦ ἁγίου Ὑπατίου, ἐπισκόπου Γαγγρῶν, τοῦ θαυματουργοῦ.
Ὁ ἅγιος Ὑπάτιος ἀνεδείχθη ἐπίσκοπος τόν 4ο αἰώνα στή Γάγγρα, χάρη στήν ταπείνωση καί τήν ὑπακοή του στήν Ἐκκλησία. Ὅταν ἐκοιμήθη ὁ ἑπίσκοπος τῆς πόλεως, ὁ λαός ζήτησε αὐτόν γιά ἐπίσκοπο, παρότι ἦταν νέος στήν ἡλικία. Γιά τήν ταπείνωση καί τήν ἁπλότητά του ὁ Θεός τοῦ ἔδωσε πολλά χαρίσματα, μεταξύ τῶν ὁποίων καί τό χάρισμα τῶν θαυμάτων. Μέ αὐτό τό χάρισμα, σύμφωνα μέ τόν Βίο του, κατόρθωσε νά ἐξοντώσει ἕνα δράκοντα, ὁ ὁποῖος εἶχε ἐγκατασταθεῖ στό αὐτοκρατορικό θησαυροφυλάκιο στήν Κωνσταντινούπολη, ἐμποδίζοντας τήν εἴσοδο στούς πάντες.
Ὁ ἅγιος Ὑπάτιος τόν ἀπομάκρυνε ὁδηγώντας τον μέ θαυμαστό τρόπο ἔξω καί ἐν τέλει τόν ἔριξε στή φωτιά. Μέ τό θαῦμα αὐτό ἔπεισε τόν αὐτοκράτορα Κωνστάντιο, ὁ ὁποῖος εἶχε παρασυρθεῖ ἀπό τήν αἵρεση τοῦ Ἀρείου, νά ἐπιτρέψει στήν ὀρθή πίστη.
Ὅμως καί ὁ Θεός θαυματούργησε γιά χάρη τοῦ ἁγίου Ὑπατίου, ὁ ὁποῖος μαρτύρησε, πέφτοντας θύμα μιᾶς ἐπιθέσεως τῶν Ναυατιανῶν ἐναντίον του. Οἱ Ναυατιανοί ὑποστήριζαν τή λανθασμένη ἄποψη ὅτι ἡ Ἐκκλησία δέν θά πρέπει νά συγχωρεῖ ἀνθρώπους πού ἔχουν ὑποπέσει σέ βαριά ἁμαρτήματα. Καί ἐπειδή ὁ ἅγιος Ὑπάτιος εἶχε μεταστρέψει ἀρκετούς ἀπό τούς κατοίκους μιᾶς κωμοπόλεως δίπλα στή Γάγγρα, πού ἀκολουθοῦσαν αὐτές τίς ἀπόψεις, ὅσοι ἐπέμεναν σέ αὐτές τοῦ ἔστησαν ἐνέδρα, τόν σκότωσαν καί ἔκρυψαν τό μαρτυρικό σῶμα του σέ ἕνα μικρό οἰκίσκο, γιά νά μήν καταλάβει κανείς τί συνέβη.
Κατά τή διάρκεια ὅμως τῆς νύκτας ἄγγελοι περιπολοῦσαν γύρω ἀπό τόν οἰκίσκο καί ἔψαλαν πρός τιμήν τοῦ μάρτυρος, ἐνῶ ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ οἰκίσκου, ὅταν ξημέρωσε, παρακινημένος ἀπό τόν Θεό, πῆγε νά δεῖ τί συμβαίνει. Ὅταν διαπίστωσε ὅτι ἐκεῖ βρισκόταν τό λείψανο τοῦ ἁγίου Ὑπατίου, εἰδοποίησε τούς ὑπευθύνους στή Γάγγρα, οἱ ὁποῖοι καί μετέφεραν τό σεπτό λείψανό του στήν πόλη καί τό κήδευσαν μέ τίς πρέπουσες τιμές.
Τό ἱερό του λείψανο καί ἡ εἰκόνα του δέν ἔπαυσαν ἔκτοτε νά θαυματουργοῦν. Μάλιστα μετά τή Μικρασιατική καταστροφή μία εὐλαβής γυναίκα μετέφερε στήν Ἑλλάδα τή θαυματουργή εἰκόνα τοῦ ἁγίου Ὑπατίου καί τμῆμα τοῦ ἱεροῦ του λειψάνου, πού βρίσκεται σήμερα στό χωριό Ἀντίγονος, κοντά στό Ἀμύνταιο.
Ἡ εἰκόνα βρίσκεται στή Θεσσαλονίκη, ὅπου ὑπῆρχε παλαιός ναός τοῦ ἁγίου ἀπό τήν ἐποχή τῆς Τουρκοκρατίας. Σύμφωνα μέ μαρτυρίες εἶχε ἀνεγερθεῖ τό 1818 ἀπό κάποιον μοναχό πού καταγόταν ἀπό τή Γάγγρα. Στή θέση τοῦ ναοῦ αὐτοῦ θεμελιώθηκε τό 1954 ὁ ναός τῆς Παναγίας Δεξιᾶς, προκειμένου νά φιλοξενήσει τή θαυματουργή εἰκόνα τῆς Παναγίας. Ἡ εἰκόνα εἶχε ἐναποτεθεῖ στόν ναό τοῦ ἁγίου Ὑπατίου ἀπό κάποιον εὐσεβῆ πιστό πού εἶδε τήν Παναγία στόν ὕπνο του καί τοῦ εἶπε νά διασώσει τήν εἰκόνα της, ἡ ὁποία κινδύνευε ἀπό τίς ἐπιδρομές τῶν Τούρκων, καί νά τήν τοποθετήσει στόν πρῶτο ναό πού θά εὕρισκε στά δεξιά του, μπαίνοντας στήν πόλη ἀπό τήν ἀνατολική εἴσοδο.
Σήμερα φυλάσσεται στόν ναό τῆς Παναγίας Δεξιᾶς, ἐκτός φυσικά ἀπό τή θαυματουργή εἰκόνα τῆς Παναγίας, καί ἡ παλαιά καί θαυματουργή εἰκόνα τοῦ ἁγίου Ὑπατίου, πού συνεχίζει νά θαυματουργεῖ σέ ὅσους ἐπικαλοῦνται τή χάρη του, ἀποδεικνύοντας πῶς ὁ Θεός τιμᾶ καί δοξάζει τούς ἁγίους του καί προσφέρει τή χάρη του σέ ὅσους τούς τιμοῦν καί τούς ἐπικαλοῦνται.
