Η ανθρωπότητα βιώνει ακόμη μία περίοδο έντονης ανασφάλειας και αγωνίας. Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, με αφορμή την επίθεση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής στο Ιράν προκαλούν φόβο. Η πιθανότητα επέκτασης του πολέμου δεν είναι ένα μακρινό σενάριο , άλλωστε ήδη γίνονται αναφορές για στοχεύσεις βάσεων στην Κύπρο και για επιθέσεις σε άλλες χώρες όπου υπάρχουν αμερικανικά συμφέροντα.
Μέσα σε όλα αυτά, εκείνο που πονά περισσότερο είναι πως αθώοι άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους. Οικογένειες διαλύονται. Παιδιά μεγαλώνουν μέσα στον φόβο. Κάθε λίγο τα τελευταία χρόνια αυτός ο πλανήτης δοκιμάζεται , τα συμφέροντα γίνονται πλουσιότερα σε χρήμα και ο απλός κοσμάκης πλουσιότερος σε …δάκρυα.
Η αγωνία δεν πρέπει να μας οδηγήσει σε πανικό ή ακόμα χειρότερα σε διχασμό. Ως Έλληνες ξέρουμε από πολέμους, γνωρίζουμε την προσφυγιά, έχουμε περάσει εθνικές δοκιμασίες. Πρέπει να σταθούμε με νηφαλιότητα, σύνεση και ενότητα. Η ιστορία μας έχει διδάξει πως οι μεγάλες κρίσεις απαιτούν καθαρό νου, αυτό είναι και το κλειδί σε αυτές τις περιπτώσεις.
Ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί, ακόμη περισσότερο τώρα μέσα στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή καλούμαστε να κάνουμε προσευχή. Να προσευχηθούμε για ειρήνη. Για φωτισμό των ηγετών. Για προστασία των αθώων. Για παρηγοριά των οικογενειών που θρηνούν. Η Εκκλησία μας λέει πάντα πως το φως μπορεί να νικήσει ακόμη και το πιο βαθύ σκοτάδι.
ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟ ΤΙ ΛΕΜΕ ΚΑΙ ΤΙ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
Χρειάζεται προσοχή στον τρόπο που μιλάμε για όλα αυτά, ιδιαίτερα μπροστά στα παιδιά. Τα παιδιά δεν έχουν τις άμυνες των ενηλίκων (που κι αυτοί τρομάζουν με όλα όσα συμβαίνουν). Οι εικόνες και οι λέξεις που ακούν μπορούν να τα γεμίσουν φόβο και ανασφάλεια. Ας περιορίσουμε τις έντονες συζητήσεις και τις δραματικές αναλύσεις μπροστά τους. Ας τους μεταδώσουμε αίσθημα ασφάλειας, πίστης και εμπιστοσύνης…
Ανήκουμε σε γενιές που έζησαν πολέμους και εθνικές εντάσεις, οικονομική κρίση, αβεβαιότητα, πανδημία. Περάσαμε την οικονομική κατάρρευση, βιώσαμε τον φόβο του κορωνοϊού, αντέξαμε κοινωνικές και προσωπικές δοκιμασίες. Και ίσως κανείς δεν γνωρίζει τι ακόμη θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε στο μέλλον.
Όμως μέσα σε όλα αυτά, αποδείξαμε πως μπορούμε να στεκόμαστε όρθιοι. Με πίστη, με ενότητα, με ανθρωπιά. Ας κρατήσουμε την ελπίδα ζωντανή. Ας ενισχύσουμε την προσευχή μας. Ο κόσμος αλλάζει όταν «λούζεται» με φως. Το σκοτάδι όποτε έπεσε το μόνο που καταφέραμε ήταν να ζήσουμε έναν ακόμα Μεσαίωνα !
